วันเดือนปีผ่านไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลง ดอกไม้ที่เบ่งบานแล้วร่วงโรย ผลไม้สุกคาต้นแล้วหล่นลง แขนขาที่เคยแข็งแรงกลับอ่อนกำลัง เพื่อนรักกลายเป็นคู่แข่ง รุ้งกินน้ำที่ปรากฏให้เห็นแล้วอันตรธานหายไป แม้หินก้อนมหึมายังสึกกร่อนเมื่อเกิดการกัดเซาะ

ไม่มีสิ่งใดน่าเสียใจ หรือน่าประหลาดใจ มีเพียงสัจธรรมของการเปลี่ยนแปลง เมื่อประสบการเปลี่ยนแปลง บอกตัวเองว่า สิ่งนี้ไม่ได้เกิดกับข้าพเจ้าคนเดียวแต่เกิดกับทุกคน ทุกชีวิต นี่มิใช่ความเลวร้ายหรือความน่าอาภัพของชีวิต มิใช่การส่งผลของวิบากกรรม แต่คืออีกด้านที่จริงแท้ของชีวิต

• อ.กฤษดาวรรณ (เกซัง ตาวา)