ธรรมะเกี่ยวกับองค์พระจากการเรียนการสอน

เมื่อคืนนี้ ครูได้ปิดคอร์สครึ่งแรกของการปฏิบัติพระยีตัมมาจุดแห่งมารดาตันตระ ซึ่งเป็นคอร์สที่ 4 ในหลักสูตรมารดาตันตระ และจะสอนต่อภาค 2 กลางเดือนหน้า

มีประเด็นดีๆ ที่ได้คุยกัน จึงขอนำมาบอกเล่าแก่ผู้ที่อาจสนใจ

...

คอร์สนี้ นอกจากจะเป็นการแนะนำให้ผู้ฝึกสามารถเชื่อมโยงกับคำสอนอันทรงคุณค่าซึ่งมีประวัติความเป็นมายาวนานและมีอิทธิพลต่อจิตวิญญาณทิเบตและชางชุง ยังเป็นการเชื่อมโยงครูผู้สอนกับศิษย์ที่ได้ฝึกฝนด้วยกันอย่างยาวนาน บางคนเข้าปีที่สิบแล้ว บางคนก็เป็นผู้ฝึกใหม่ประมาณสามปี

ทำให้ได้มีโอกาสพูดคุยถึงสิ่งที่ไม่เคยได้พูดมาก่อนและหากพูดไปในอดีต ก็อาจจะไม่เห็นภาพชัดเพราะศิษย์ในตอนนั้นยังใหม่ต่อการปฏิบัติ

เราได้คุยกันถึงวิธีการต่างๆ ในการฝึกปฏิบัติแบบวัชรยาน ซึ่งเมื่อหลายปีมานี้ ครูได้สอนให้พวกเขาเชื่อมโยงกับองค์พระปางสันติก่อน ดังเช่น พระพุทธเจ้าแสงกระจ่าง (เชนลา เออกา) พระแม่ตารา พระแม่ชัมมา พระคุรุริมโปเช ปางสันติ ก่อนจะแนะนำให้รู้จักองค์อื่นๆ โดยเฉพาะองค์พิโรธ ดังการปฏิบัตินี้

วิธีการอันชาญฉลาด

สิ่งสำคัญคือ องค์พระทุกองค์เป็นเพียงวิธีการอันชาญฉลาดเพื่อเปลี่ยนกิเลสให้เป็นปัญญา ขจัดการยึดติดในอัตตาตัวตนและการมองโลกว่าเป็นสีดำ เต็มไปด้วยความน่ารังเกียจหรือน่าหวาดกลัว

สำหรับตันตระ โลกไม่เคยเป็นสีดำ สีดำเป็นมุมมองของผู้ที่ไม่เห็นเนื้อแท้ โลกโดยเนื้อแท้ผ่องแผ้ว ปรากฏออกมาเป็นหลากสีสัน และกิเลสเป็นเพียงพลังความรุนแรงที่ปรากฏออกมาโดยทันทีเมื่อมีเหตุปัจจัย

หากผู้ฝึกสามารถเปลี่ยนพลังเหล่านี้ให้เป็นปัญญา กิเลสก็ไม่สามารถทำร้ายเราได้

ดังพระจันทร์ในน้ำ

ที่สำคัญ ในทุกการปฏิบัติเราจะได้รับการเตือนว่า องค์พระเป็นดังพระจันทร์ในน้ำ ท่านสว่างไสว มีรูปลักษณะชัดเจน มีองค์คุณแห่งพุทธะ เปี่ยมด้วยปัญญาและความรัก

กระนั้น พระองค์เหล่านั้นมิได้ดำรงอยู่จริง เพราะท่านกำเนิดมาจากพลังแห่งจิตเดิมแท้ของเราเองซึ่งว่างและกระจ่างชัดใส

เรายังได้รับการเตือนว่า สิ่งที่ขับเคลื่อนการปฏิบัติคือ ปณิธานแห่งโพธิจิต หัวใจแห่งการตื่นรู้ที่ปรารถนาจะทำประโยชน์แก่ผู้อื่นให้พวกเขาได้ตื่นมาเห็นความจริงโดยเนื้อแท้เพื่อฝึกฝนจนวันหนึ่งจะสามารถเข้าถึงการตื่นรู้ ซึ่งเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้หลุดพ้นจากความทุกข์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เลือกฝึกองค์ใด

วิธีการในฝ่ายวัชรยานนั้นมีมากมายอย่างนับไม่ถ้วน จนผู้ปฏิบัติถามว่าเขาจำเป็นต้องฝึกทุกอย่างหรือไม่ เขาสามารถเลือกวิธีการที่ชอบได้หรือไม่

ทันทีที่มีคำว่า ชอบ ก็แปลว่า บางวิธีการไม่ชอบ ซึ่งนั่นก็เป็นไปตามจริตของสรรพสัตว์

บางครั้งเราจึงได้ยินคำพูดว่า องค์พระองค์นี้องค์นั้นเป็นของเรา... ทันทีที่เรายึดท่านเป็นของเรา ท่านกลับไม่ใช่ของเรา เพราะท่านไม่เคยถูกครอบครอง ผู้ที่ปรารถนาการครอบครองคือตัวอัตตาต่างหาก

ในการฝึกตามวิธีที่ครูได้รับคำสอนมา ผู้ฝึกไม่ได้เลือกตามใจปรารถนา แต่ฝึกตามบทเรียนที่คุรุอาจารย์ของเขากำหนด เพราะท่านเหล่านั้นรู้ว่าวิธีใดเหมาะแก่เราในเวลาขณะใด และวิธีใดสอนธรรมะเรื่องใดให้แก่เรา

นอกจากนี้ อย่างที่วัดตกเต็น การปฏิบัติยังเป็นบทเรียนรวมที่ผู้เข้าหลักสูตรจำศีลฝึกกันทุกคน เหมือนหลักสูตรในมหาวิทยาลัย การฝึกเช่นนี้จึงอยู่เหนือความชอบหรือไม่ชอบ แต่เป็นการเรียนรู้วิธีการต่างๆ เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ชัดเจนและเกืดการเปลี่ยนแปลงใหญ่ในจิตของเรา

การปฏิบัติองค์พระและการปฏิบัติธรรมทั้งหลายจึงไม่ใช่การตามใจปรารถนาของผู้ฝึก การเพิ่มความรู้สึกชอบหรือไม่ชอบอันเป็นการเติมเชื้อเพลิงแห่งทวิลักษณ์ แต่เป็นการฝึกตามสิ่งที่คุรุอาจารย์เห็นว่าสำคัญและเป็นประโยชน์

เมื่อเรามั่นใจที่จะฝึกกับท่าน ก็เท่ากับเราเชื่อมั่นในปัญญาญาณของท่าน ความเชื่อมั่นนั้นทำให้ความชอบส่วนตัวไม่มีที่อยู่ และนั่นมิใช่หรือคือความหมายของการขัดเกลาจิต

อ.กฤษดาวรรณ (เกซัง ตาวา)

เนื่องในวันพระฑากินี

07/02/2021

ภาพ : โยคี/สิทธา นักภาวนาตามคำสอนมารดาตันตระ ผู้มีหลายลักษณะ