คำสอนในวิถีพุทธวัชรยานเน้นการมี ‘คุรุ’ หรือ ‘ครูทางจิตวิญญาณ’ เป็นอย่างยิ่ง

แท้ที่จริงในวิถีใดๆ ของพระพุทธศาสนาเน้นที่การดำเนินรอยตามครูบาอาจารย์ ผู้มีประสบการณ์มาก่อนด้วยความเมตตา

ท่านเหล่านั้นได้นำประสบการณ์มาแบ่งปันกับเรา ทำให้การเดินทางของเราไปต่อด้วยความมั่นใจ ทำให้เราไม่ต้องใช้เวลามาก

มิเช่นนั้นแล้ว การที่เราคลำทางเองย่อมจะต้องใช้เวลานาน และเราอาจไม่รู้ว่ากำลังศึกษาส่วนใดของพระธรรมซึ่งเป็นดังป่ากว้างใหญ่

ข้อธรรมเป็นดังใบไม้ทั้งหมดในป่า เราแลเห็นใบไม้เต็มไปหมด เราไม่รู้ว่าจะเลือกใบไม้ใบใดมาพิจารณาก่อน แล้วถัดต่อไปจะตามด้วยใบไหน

คำสอนลัมริมได้ทำให้เราเห็นลำดับของใบไม้และสามารถดำเนินชีวิตแห่งธรรมไปทีละก้าวซึ่งจะช่วยให้การศึกษาธรรมไม่ยากหรือก่อให้เกิดความสับสน

คุรุคือคำเดียวกับคำว่า “กูรู” เป็นผู้ที่จะนำทางเราไปตั้งแต่บัดนี้ ข้ามภพข้ามชาติจนเข้าถึงการหลุดพ้น

อันที่จริงแล้วเรามิได้กำลังกล่าวถึงคุรุคนหนึ่งคนใด หากแต่หมายถึงสภาวะแห่งความเป็นคุรุซึ่งเป็นคุรุที่แท้ สภาวะนี้จะเติบโตในใจเราจนวันหนึ่งเราจะพบคุรุที่แท้

อ. กฤษดาวรรณ (เกซัง ตาวา)