ประเด็นเรื่องบาร์โดจากกิจกรรม "บทสวดภาวนาถึงพุทธเกษตรสุขาวดี สายสร้อยแห่งความกรุณา"

เมื่อวันที่ร่างกายของเราสลายไป คือจิตกับกายแยกจากกันเมื่อความตายมาถึง แต่ขอให้รู้ว่าเรายังไม่ได้ตายจริง ๆ แค่ร่างกายที่ตายไป แต่ความเป็นตัวเรายังไม่ตาย เพราะจิตเรายังคงอยู่ แล้วดวงจิตนั้นไม่มีใครมองเห็น ไม่มีใครได้ยินเสียง ไม่มีรูปลักษณะไม่มีสี แต่ขอให้เรารู้ว่า สิ่งที่ไม่มีรูปลักษณะ ไม่มีสีนั้น มีอยู่ และสิ่งนั้นเดินทางต่อไปในบาร์โด ในสภาวะของการเปลี่ยนผ่าน หลังความตาย ไปจนกว่าจะเกิดใหม่ถ้าเค้ายังไม่หลุดพ้น

ในบาร์โดที่สาม เรารู้ว่าเราตายไปแล้ว กลับไปชีวิตเดิมก็ไม่ได้ เกิดก็เกิดใหม่ไม่ได้ มันเหมือนกับอยู่ในสถานที่ที่ไม่มีทางออก ตอนนั้นพลังของบุญและบาปที่เคยทำ จะส่งผล ถ้าเคยทำบุญมาบุญก็จะช่วยให้ไปเกิดดี ถ้าทำบาปมาบาปก็จะส่งผลให้ตกลงไปยังอบายภูมิ แต่ตอนนั้นถ้าเราจำพระพุทธเจ้าอมิตาภะได้จำบทสวดภาวนาบทนี้ได้ (บทสวดภาวนาถึงพุทธเกษตรสุขาวดี สายสร้อยแห่งความกรุณา) ไม่มีอบายภูมิ และดวงจิตนั้นจะฝึกปฏิบัติต่อในบาร์โด เมื่อฝึกปฏิบัติต่อในบาร์โด พระอมิตาภะจะแสดงพระวรกายให้เราเห็น แต่ถ้าเราไม่มีศรัทธาแม้ท่านแสดงพระวรกาย เราก็ไม่เห็น ทุกอย่างมันขึ้นกับเรา เราจะหลุดพ้นในบาร์โดหรือไม่ ขึ้นกับเรา

ตอนนั้นดวงจิตในบาร์โดเปลี่ยนแปลงง่ายมาก ไม่เหมือนจิตตอนนี้ที่เรามีร่างกาย จิตดื้อมากแต่ในบาร์โดจิตไม่ได้ดื้อแบบนี้ จิตอ่อนไหว และเปลี่ยนแปลงง่าย ถ้าได้รับการชักจูงไปในทางบวก จิตก็จะไปดี ด้วยเราเคยภาวนามาก่อน เราสามารถนึกถึงพระพุทธเจ้าอมิตาภะและเราสามารถหลุดพ้นจากบาร์โดที่สามไปเกิดใหม่ในสุขาวดี

นี่คืออานุภาพอันยิ่งใหญ่ของบทปฏิบัตินี้ และไม่ใช่คนธรรมดาพูดแต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ ในบทปฏิบัตินั้น พระอมิตาภะได้ตรัสไว้ ว่าหากเพียงนึกถึงพระองค์ด้วยศรัทธา อย่างแรงกล้าและไม่สั่นคลอน เขาจะไม่มีอบายภูมิ จะไม่ได้ไปเกิดด้วยร่างไม่บริสุทธิ์ และจะไปสู่สุขาวดี เป็นเวลาหลายพันปีแล้วที่คำสอนพระอมิตาภะได้ดำรงอยู่ในสังสารวัฏ คำสอนนี้มีมาก่อนสมัยพระศรีศากยมุนี และแปลออกมาเป็นหลายภาษา ทุกวันนี้ก็ยังมีการถ่ายทอดคำสอนของพระองค์ คำสอนของพระองค์ยังไม่จากโลกนี้ไป

• อ.เยินเต็น

8 สิงหาคม 2564