คัมภีร์ตรีกายส่องแสงด้วยตนเอง กล่าวไว้ว่า ขณะภาวนา ให้ดำรงอยู่ในท่าห้าลักษณะ ดังนี้

ท่านั่งสมาธิ

1. ขาอยู่ในท่าขัดสมาธิ ขจัดโมหะ เกิดปัญญาในการตระหนักรู้สภาวธรรม

2. มือทั้งสองวางประสานกัน ขจัดโลภะ เกิดปัญญาแห่งการแยกแยะ

3. ไขสันหลังตั้งตรง ขจัดโทสะ เกิดปัญญาที่ว่างและชัดใสดังกระจก

4. ไหล่ขยาย คอคุ้มเล็กน้อย ขจัดความหยิ่งยโส เกิดปัญญาแห่งความเท่าเทียม

5. ตาหลุบต่ำอยู่ปลายจมูก ริมฝีปากประสานกันแบบเหมือนมีเมล็ดข้าววางอยู่ได้

หายใจเข้าออกอย่างผ่อนคลาย ขจัดความอิจฉาริษยา เกิดปัญญาแห่งการบรรลุผล

ให้กายอยู่ในลักษณะเช่นนี้โดยไม่เคลื่อนไหวไปมาแต่แน่นิ่งดังศพไร้ชีวิต เมื่อเป็นเช่นนี้ ธาตุทั้งห้าจะปรองดอง กิเลสห้าจะกลับอยู่ในสถานเดิมแห่งตัวตน ปัญญาห้าจะฉายออกมาโดยไม่ต้องเพียรพยายาม