การบูชาด้วยเครื่องซูร์​ หรือการอุทิศซูร์

การปฏิบัติธรรมแบบหนึ่งในพุทธวัชรยาน

ซูร์หมายถึงกลิ่นหอมจากอาหารบริสุทธิ์ที่เรานำมาใส่ไฟเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาและเพื่ออุทิศเป็นทานแด่ดวงจิตที่หิวโหยโดยเฉพาะผู้จากไปซึ่งแม้ว่าจะไม่มีร่างกายแล้วแต่ยังคงมีความปรารถนาและนามขันธ์ยังคงอยู่ครบ

การปฏิบัตินี้เป็นการภาวนาแบบง่ายๆ ที่สามารถฝึกฝนในชีวิตประจำวัน เป็นการบำเพ็ญมหาทานบารมีเพราะมีองค์ประกอบของทั้งวัตถุทาน อภัยทานและธรรมทาน

และสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมแล้ว นี่คือหนึ่งในการปฏิบัติแห่งความกรุณาของโยคี

ครูได้ย้ำว่า หากเราสนใจการปฏิบัติธรรม หรือเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ปฏิบัติธรรม ขอให้เราอย่าได้ละเลยชีวิตที่เรามองไม่เห็นและขอให้เราได้มีส่วนในการดับความหิวของพวกเขาเหล่านั้นรวมทั้งได้มอบธรรมเป็นทานแก่พวกเขา

การปฏิบัตินี้มีสองมิติในแต่ละหนึ่งการภาวนา นั่นคือ มิติแห่งการถวายเครื่องบูชาซึ่งเป็นกลิ่นหอมแด่พระพุทธเจ้า และองค์พระแห่งปัญญาทั้งหลาย (กลุ่มที่ 1) และแด่เทพทางโลก เทพยดาเจ้าที่ (กลุ่มที่ 2)

มิติที่สองเป็นการอุทิศกลิ่นหอมนั้นเป็นทานแด่หนี้กรรมและผู้มีจิตผูกพยาบาท (กลุ่มที่ 3) และสัตว์โลกในหกภพภูมิโดยเฉพาะผู้จากไป (กลุ่มที่ 4)

ธรรมะเกี่ยวกับการปฏิบัตินี้มีการระบุถึงทั้งในพระสูตรและตันตระ และทั้งที่เป็นพระวจนะและอรรถกถา

ในทิเบตไม่มีผู้ใดที่ไม่รู้จักการอุทิศซูร์ เราทำเช่นนี้วันแล้ววันเล่า เดือนแล้วเดือนเล่า เนื่องจากในแต่ละวันเดือน มีผู้จากไปอยู่ตลอดเวลา

การปฏิบัตินี้ทำอย่างต่อเนื่องวันละครั้งเป็นเวลา 49 วันเมื่อมีญาติในครอบครัวเสียชีวิต

แต่สำหรับนักภาวนา นี่เป็นการปฏิบัติธรรมที่ครบถ้วนในตัวเองที่จะปลุกเร้าความรักความกรุณา เพิ่มพูนปัญญา และให้อานิสงส์ไม่มีประมาณ

สำหรับวัสดุที่นำไปใส่ไฟตามประเพณีโบราณ ได้ให้ใน caption ของภาพประกอบ

หากไม่มีวัสดุเหล่านี้เต็มรูปแบบ เราสามารถเน้นเพียงเครื่องขาวและเครื่องหวาน หรือใช้ขนมในโลกสมัยใหม่ เช่น บิสกิต คุ๊กกี้ ขนมปัง แบบที่ไม่มีเนื้อสัตว์ นำมาผสมกัน แล้วใส่ในไฟ

หัวใจหลักคือกลิ่นหอมและรสหวานที่เราขอมอบให้แก่ผู้ปรารถนา ขอให้กลิ่นและรสนี้นำความเพลิดเพลินและพึงพอใจมาให้ เมื่อพอใจแล้ว ขอให้ฟังธรรม และขอให้ได้หลุดพ้นจากบาร์โด

ขออนุโมทนากับผู้ร่วมบุญอุทิศซูร์ ที่จะได้นำการปฏิบัติที่เป็นดัง “แสงอรุณแรก” ไปฝึกฝนในชีวิตซึ่งจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อตัวเองและผู้อื่น

พระพุทธเจ้าแสงกระจ่าง องค์แทนพระหทัยแห่งพุทธะ สรณะสำคัญของการภาวนาครั้งนี้

ของที่ใช้อุทิศตามประเพณีโบราณ

เครื่องขาว 3 อย่าง ได้แก่ เนย นม โยเกิร์ต

- เครื่องหวาน 3 อย่าง ได้แก่ น้ำตาลทราย น้ำเชื่อม น้ำผึ้ง

- ไม้มงคล เช่น ไม้จันทร์หอม (เซนเต็น) ขาวและแดง เมล็ดอรุระ กิ่งสน โรสแมรี่ป่า

- ธัญพืช เช่น ข้าวบาร์เลย์ ข้าวสาลี ข้าวสาร

- โอสถสมุนไพรประเภทต่างๆ

- ดอกไม้ที่ไม่มีพิษ เช่น ดอกซัมปากา (จัมปา) ดอกกุมุท (บัวสีขาว) ดอกอุตปละ (อุบล/บัวสีน้ำเงิน)

- อัญมณีมีค่า เช่น ทองคำ เงิน หยก ปะการัง

ตัวอย่างเตาไฟเพื่อการอุทิศซูร์ ควรเป็นเตาที่ไม่เคยใช้ประกอบอาหาร ไม่มีรอยแตก ใส่กระดาษที่ไม่ใช้แล้วเป็นเชื้อเพลิงและใส่เครื่องอุทิศลงไป

บริเวณอุทิศซูร์ที่ขทิรวัน ในยามมีผู้ปฏิบัติธรรมมาภาวนาด้วยกัน